Driemaal scheepsrecht? Zeker, want ik heb al twee keer eerder een blog gehad. Twee jaar geleden schreef ik bijvoorbeeld dagelijks over mijn avonturen in het buitenland. Vreemd genoeg heb ik daarna nooit meer de draad opgepakt. Tot vandaag. 

De laatste tijd begon ik mezelf af te vragen waarom mijn blog was gestrand. Waarom schreef ik niet meer over mijn avonturen? Waarom liet ik mijn ideeën zo maar varen?

Simpelweg omdat ik bang was dat ik niet onderscheidend genoeg zou zijn. In mijn ogen schreven al genoeg mensen over aantrekkelijke onderwerpen. Waarom zouden ze dan op een blog klikken over mijn leven? Juist. Een prima gedachtegang om jezelf een minderwaardigheidscomplex te bezorgen. Gelukkig zijn we nu ruim twee jaar verder en denk ik er compleet anders over. Nu wil ik juist gaan bloggen zodat ik mijn onzekerheden overboord kan gooien. Kort samengevat: Lettervruchtjes wordt mijn nieuwe thuishaven. 

Tijd dus om verhalen te gaan delen die mij inspireren. Dat kunnen bijvoorbeeld verhalen zijn uit de geschiedenis of uit het dagelijkse leven. Eerlijk gezegd wil ik mezelf geen verplichtingen opleggen, want anders vergeet ik te ontspannen (en dat is juist de bedoeling van deze ontdekkingsreis). Ook zullen mijn foto's niet altijd passen bij mijn verhalen. Ik vind namelijk dat een foto al genoeg toegevoegde waarde heeft als ik er blij van word. Hierboven zien jullie bijvoorbeeld Lafayette, de kat van mijn vader. Het schaapje maakt mij altijd aan het lachen met haar eigenaardigheden.

Wat is voor jullie de motivatie geweest om te gaan beginnen met schrijven? Ik hoor het graag!